Przestawiam się na skowronka

Zmiany noworoczne, Punkt 1: 
Zmienić mój rytm dobowy na zdrowszy.
Mimo że nie robiłam jakichś wielkich planów noworocznych, samo życie mnie zmusiło, żebym sobie parę rzeczy przemyślała. I skoro coś mi nie służy, to to zmieniła. Zaczynam od drobnych codziennych nawyków, które mi generalnie nie służą. Papierosów nie palę, nie piję nawet za bardzo alkoholu, czasem lubię białe wytrawne wino. Ale za to często zarywam noce. Co ja wtedy robię? Ano coś oglądam, coś czytam, czasem nie mogę ot tak zasnąć, bo mi się myśli jakieś nieznośne po głowie kłębią i nakręcam się nowymi pomysłami, a czasem problemy ryją mi dziurę w czaszce. W każdym razie raczej już o takich porach nie pracuję.
A potem trudno mi wcześnie wstać, marnuję czas na wybudzenie się zamiast wcześnie zacząć i wcześnie skończyć obowiązki i mieć czas na inne przyjemne zajęcia, sport czy chociażby wyjście na siłownię czy na spacer.
Postanowiłam więc postarać się spać lepiej, czyli w zdrowszych godzinach i odzyskać ten głupio przeputany czas.

Nie jest to dla mnie i mojego organizmu ani zdrowe, ani pożyteczne. Tym bardziej, że dziś już mam sporo pracy, więc trzeba ją zaczynać wcześniej.
Najlepiej nie później niż o 9 rano. Już po całym porannym rytuale wstawania, zabiegach pielęgnacyjnych i szklance wody z cytryną.
Dziś po raz pierwszy od wielu dni udało mi się wstać o 8. A docelowo zamierzam się przestawić dokumentnie najpóźniej na 7 rano.

Tylko wtedy będę w stanie realizować powzięte plany i realnie korzystać z dnia pracy.
Zawzięłam się więc i od jutra będę skracać sobie spanko poranne o 15 minut codziennie (czyli jutro pobudka o 7.45, pojutrze o 7.30 itd.), i chodzić do łóżka coraz wcześniej, Po 4 dniach budzik będzie już ustawiony na 7, a potem na 6.45, bo zwykle muszę w łóżku trochę poleżeć – nie wyskakuję z niego jak petarda, potrzebuję nieco wolniejszego startu.

Po tygodniu powinien mi się ten zegar wyregulować z powrotem. Mam nadzieję, że dzięki temu na trwałe przeskoczę na wcześniejsze godziny, a potem będę tego pilnować.
To dobre i dla zdrowia, i dla stracenia jeszcze tych paru kilogramów, które chcę zgubić w tym roku, i dla mojej aktywności w ciągu dnia, i pracy.
Nie będę się więc trzymać szkodliwego dla mnie przyzwyczajenia, tylko przez miesiąc postaram się to z powrotem zmienić na lepsze. Po 30 dniach podobno nawyk wchodzi w krew i już człowiek nie musi o nim myśleć, tylko stosuje. 
Znam siebie i wiem, że jestem wyjątkowo krnąbrna w tych swoich nawykach, dlatego musiałam o tym publicznie napisać, wtedy wstyd się będzie wycofać. Nie tylko przed samą sobą, ale i przed Wami, moimi Czytelnikami.
Będę się Wam chwalić, o której mi się udało wstać, możecie to uważać za śmieszne, ale to dla mnie bardzo ważne.
Trzymajcie kciuki za mój trening konsekwencji w tej sprawie.
Cel jest realistyczny, miałam w swoim życiu bardzo długi czas, że wstawałam o 6 rano, jeszcze rano robiłam trening, potem jechałam do pracy i cały dzień miałam dzięki temu o wiele pełniejszy i dłuższy. A sen zdrowszy. I czas do tego wrócić.

No i dość już tych życzeń noworocznych, rok zaczął się na dobre już wczoraj, a życzenia trzeba zamieniać w plany i realizować. Jeśli się tego nie robi, to nic dziwnego, że nici wychodzą z marzeń.
To do dzieła! 🙂